Agata Ingarden. Zaćmienie
Wystawa | 66P Subiektywna Instytucja Kultury | 16.05-06.07.2024

Agata Ingarden – Zaćmienie

kuratorka: Agnieszka Pindera
wystawa: 16 maja – 6 lipca
wernisaż: 16 maja (czwartek), godz. 18:00

„Na końcu wysp” – spotkanie po filmie „Gdy przychodzi przypływ” w ramach Millennium Docs Against Gravity: 12 maja (niedziela), godz. 15:30. Szczegóły:

oprowadzania autorsko-kuratorskie: 18 maja (Noc Muzeów), godz. 17:00, godz. 22.00

Agata Ingarden tworzy wieloznaczne obiekty i instalacje, często oparte na osobistych kodach i niejednoznacznych metaforach, jak francuski idiom entre chien et loup stanowiący synonim zmierzchu – pory dnia pomiędzy dniem (udomowionym psem) a nocą (dzikim wilkiem). Ambiwalencja języka (także wizualnego) przenika indywidualną wystawę artystki na wielu poziomach.

Tytułowe Zaćmienie to figura mieszcząca w sobie jednocześnie to co, biologiczne i magiczne oraz co empirycznie udowodnione i skrywane w podświadomości. Podobnie jak ćma, która w pracach Ingarden stanowi symbol tego, co oparte na wiedzy, ale i pożądaniu, czy zaćma symbolizująca zmianę postrzegania otoczenia. Przede wszystkim jednak Zaćmienie to fenomen opierający się na zaburzeniu pewnego systemu relacji, rodzaj portalu do alternatywnej czasoprzestrzeni jak ta zobrazowana w rzeźbach-modelach przestrzeni pamięci z serii Godziny psa.

Agata Ingarden (ur. 1994 w Polsce) mieszka i pracuje między Paryżem a Atenami. Przy tworzeniu rzeźb używa różnych mediów, łącząc prace wideo, performans, sztukę dźwięku i tekst. Jej praktyka opiera się na badaniach materiałowych, a także studiach z zakresu posthumanistyki, socjologii, science fiction i mitycznych narracji. Jej prace były pokazywane m.in. w Palais de Tokyo, Paryż (2019); Frac, île-de-France, Paryż (2019); Mo.Co, La Panacée, Montpellier (2019); Künstlerhaus, Wiedeń (2020); Muzeum Sztuki w Łodzi (2021); Art Encounters Biennial, Timișoara (2021); CAPC, Bordeaux (2022); Centro de Cultura Digital, Mexico City (2023). W 2024 r. weźmie udział w 15. Biennale w Gwangju w Korei Południowej.
Otrzymała nagrodę specjalną w konkursie Future Generation Art Prize w 2021 roku.

Agnieszka Pindera zajmuje się badaniami nad organizacją instytucji artystycznych, w tym inicjatyw oddolnych i niezależnych. Jej projekty wydawnicze to m.in. „The 1982 Cultural Exchange Between Łódź and Los Angeles” (2024), „Proszę mówić dalej. Historia społeczna Muzeum Sztuki w Łodzi” (2022) i „Awangardowe muzeum” (2020). (współ)kuratorka wystaw Nikity Kadana (z Aloną Karavai i Anną Potiomkiną), Jasminy Cibic i Konrada Smoleńskiego (z Danielem Muzyczukiem), a także wystaw zbiorowych m.in. Blue for Distinction, Red for Correction (Christine König Galerie, Wiedeń) oraz Peer-to-Peer. Praktyki kolektywne w nowej sztuce(Muzeum Sztuki, Łódź).